Herkese selamlar,
Bugün Müslim Coşkun'un Karşı Dağın Yamacı adlı deneme eseri ile karşınızdayım. Eserin konusuna değinecek olursam yazarımızın yolculuğu sevdiğini,şehrin kalabalığından kurtulup kendini dağların dinginliğine doğru yaptığı yolculuklara şahit oluyoruz.Betimlemeleriyle oradaymışız gibi hissettiriyor.İnsan,zaten bir yalnızlıktan ibaret değil midir?Dünyaya gelişimiz de dönüşümüz de hep yalnız oluyor. Bundan mütevellit insan kendini hep dağlara yakın hissetmiştir. Yalnız ,lâkin heybeti olan bir liman gibi. İnsan da tıpkı bir dağ gibidir. Kükrer ama sonunda dinginliğe kavuşur. Çünkü bilir,dağa derdini anlatsa da yüzüne vurmayacaktır kusurlarını,hatalarını. Huzuru arayanlar hep yalnızlığa meftun olmuştur. Şifayı hep kendine,öz benliğine yolculuk yaparak bulmuşlardır. Yolculuk demişken,yol yoldaşınla anlam bulur. Yolumuz hep iyi dostlara çıksın.Arada yolculukta gerek.Gönüldaş ile yapılan yolculuk...
Sanırım bende yalnızlığa meftunum. Sessizlik, dinginlik ve yalnızlık bana huzur veriyor. Kendimle vakit geçirmeyi, tefekkür etmeyi seviyorum.Ben eseri beğendim. Yazarımızın kalemine sağlık.
Okuyan ve okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.