ihtiyaçların (hayatta kalma güdüsü) baskısı altındaki dini bilinç, odağını bu dünyaya döndürüyor. Dolayısıyla amaç, doğal ve dünyevi (avlanma, doğum, iyi hasat, doğa güçlerinden ve hastalıklardan korunma vb.);yöntem ise buna uymayan dinî mahiyettedir:Büyü,ayin,oyun,manevi şarkılar,semboller,resimler...İptidai din,yanlış yönlendirilmiş dinî bilinçtir.Bu yönelme;içeriye,insana doğru olması gerekirken dışarıya,dünyaya ve doğaya doğrudur.Bu reel (doğal) düzlemde hiçbir şey elde edemeyeceği için iptidai din, eleştirel akıl nezdinde insanın acziyet veya yanılgı içinde olduğu izlenimi bırakmaktadır ki bu doğrudur.