"Zaten O Şarkıyı Ben Sana Yazmadım" eseri Umut'un Elif'e olan sevgisini, fedakarlığını, vefalığını, aşkını ve dürüstlüğün özünü kaleme alırken aynı zamanda hasretin, özlemin yoğunluğunu da yaşattırıyor. Pişmanlıkların ve söylenemeyen cümlelerin arasından sızan bu hikaye bir şarkının, bir türkünün ezgisinde, bir şiirin satır aralarında gizlenmiş; boşa geçmiş bir ömrün içinde sıkışıp kalan iki yüreğin yeniden başlama ihtimaline tutunma halidir.
"Hayatta tek bir anlam bile kalmadığında ne yapar insan? Yaşamak için bir sebebi olmadığında... Yolculuğa çıkar belki... Yeni bir yolculuğa..."
Umut, ışığı sönmeyen bir kandil gibiydi Elif'in yolunda. Ve yine kandil gibi Tahir idi. Pak bir umuda tutunarak yolculuktaydı. Tam kavuştum derken ayrılık hasreti yine yakıyordu o yüreği.
"Nazım'ın dediği gibi Tahir olmak da ayıp değil, Zühre olmak da... Bütün iş yüreke... O yürek de sende var. Her şeyin üstesinden gelirsin evelallah..." Elbette gelirdi. Gelir miydi? Bir bakın o şarkı kime yazılmış?
#biralıntı
"Hiç umut yokken sıradandır insanın hayatı. Ama bir umut ışığı yandığında her şey değişir. Umuda alışır insan. Başka bir dünyanın mümkün olabilme ihtimaline İnanır. Fakat onu bir kere kaybetmeye görsün eskisinden daha da bedbaht bir hal alır yaşamı."
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.