2013 yılında aramızdan ayrılmış Kanadalı yazar Gaetan Soucy'nin kaleminden çok katmanlı, anlamlı ve rahatsız edici bir kitap! Kibritleri Çok Seven Küçük Kız, ironi anlamında Kibritçi Kız öyküsünü çok hatırlatıyor, tabii bu sefer daha gerçekçi ve rahatsız edici. Küçükken nasihat unsuru barındıran masum hikâyelerin büyüdükçe "madalyonun öteki yüzü"ne ister istemez bakınca altından neler neler çıktığının bir göstergesi adeta.
Roman, öncelikle çok dikkatli bir okuma gerektiriyor. Neden mi? Çünkü anlatıcı olan bir çocuğun bazı kelime bilgisi hatalarının kodlarını ve hangi duygu durumuna ya da hangi eşyaya hangi maksatla ne isim verdiği ileride okurun hikaye bağlamını ve bu romandaki karşılıını anlayabilmesi, çözebilmesi açısından oldukça mühim. Romanın konusu kısaca; otoriter babalarıyla ormanla çevrili geniş bir arazide yalnız yaşayan iki kardeş, kendi icat ettikleri bir dünyada bir dil konuşuyor ve yaşıyorlar. Babaları intihar edince, yakındaki köylülerle iletişime geçmek zorunda kalıyorlar ve yavaş yavaş şaşırtıcı gerçek ortaya çıkıyor. Babalarının onları topraktan yoğurup canlandırdığını sanan kardeşlerin toplamda gördükleri insan sayısı dörttür kişidir. Çocuklardan birisi, yani anlatıcı kendi narrator oluşuna ve yazı diline çok güvendiği için, uklala bir şekilde anlatıyor. Anlatıcı insanları “benzerler” diye niteler, kasabada gördüğü çocuğa “yarım”, tüm kadınlara da “kutsal bakire ya da orospu” diye sesleniyor. Bu kitabı anlatmanın en zor yani, spoiler vermeden anlatmaya çalışmanın imkansızlığı sanırım. Her satırı, cümlesi ve paragrafı süprizlerle dolu çünkü...
Ahlakın temellerine dinamik yerleştiren yapısıyla, küçük bir çocuğun kendi hayal dünyasında -izole edildiği için- ve kendince isimler bulması, evde babalarıyla yaşadığı kaygan zemin yaşantının tüm ürkünçlüğünü yumuşatmıyor, aksine kafaya balyoz gibi iniyor. Tıpkı Dogooth (Köpek Dişi) filminde "tüfek" kelimesinin, "küçük, beyaz bir kuş." olarak izoleye alınmış çocuklara öğretilmesi gibi. Seyahat, otoyol ve deniz kelimlerinin açılımı gibi de... Sophie Mackintosh'un Su Kürü romanındaki kadınlar ve yaşantıları da buna örnek. Lâkin, Kibritleri Çok Seven Küçük Kız, yaratıcılık, rahatsız edicilik dozu ve edebi dili açısından türevlerinden fersah fersah önde. Anlatılmaz, okunur dersem doğruyu söylemiş olurum. Yıllarca unutmayacağıma eminim. Mükemmeldi!
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.