Kendimi iyi hissetmiyorum o yüzden buraya yazayım dedim son bir kaç haftadır belki de son bir kaç ay kendimi hiç ama hiç iyi hissetmiyorum ne oldu bilmiyorum ama sanki bir parçam koptu sanki bir yanım artık yok gibi ve o bir yanım çok acıyor ne kimse beni anlıyor ne bir yere sığamıyorum kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum ben şu koskoca şehirde yalnız kaldım gibiyim etrafımda kimse yok gibi kalabalığın içinde yalnızım ben okul sorunları bir yandan sağlık sorunları bir yandan ardkaslik sorunları bir yandan yani bilmiyorum hepsiyle nasıl başedeceğim bir çukura düştüm dipsiz bir Çukurdayım sonu yok elimden tutanda yok gibi
··
5 +1'leme
·13,1bin Gösterim
45 Yorum
Umut umudunu yitirme kardeşim. Böyle metinleri okuyunca gerçekten hissettirdiği duyguyu daha önce böyle metinler yazdığım için hissedebiliyorum. Hobilerine tutun hoşlandığın işleri yap kafanı dağıt
Seni anlıyorum diyen kimse anlamayacak seni sen anlarsın sadece kendi içinde halletmen gerekecek bunları
Hayat böyle bir yer maalesef güzel kardeşim. İmtihanlarla cebelleşip, kazanma mücadelesine girişmek durumunda olduğun bir yer. Kazanana ebedi mükâfatın sunulduğuna iman etmek lazım. Bu bir nebze rahatlatıyor insanı. Sabredebilmenin en büyük gerekliliklerinden biri de kulu değil Rabbı dost edinmek. Kul yaralar, Allah şifa sunar. Kul kıran, Allah çare kılan.
Seni çok iyi anlıyorum. Yaş ve yaşanmışlık olarak geçtiğin yollardan geçmiş, aynı sorunlarla defalarca mücadele etmiş, defalarca vazgeçip, vazgeçtiği yerden her seferinde yeniden doğmayı bilmiş biri olarak seni canı gönülden anlıyorum. Sen de doğacaksın, bu doğum sancısı, kendini bulmadan önce saplanır insan, sen yeter ki iste, bu sancının sonu ferahlık, bu yolun bitişi aydınlık. İman et, elinden gelene hükmet, sabret ve dua et. Ben de senin için dua edeceğim.
Allah yar ve yardımcın olsun. 🌸
Yorumlarda en çok bunu yazarlar sanmıştım ama göremedim. İnan belki çok klişe gelecek belki aman be kral ne diyorsun diceksin ama gerçekten kalpler Allah'ı andıkça huzur bulur. Her insanın bu dönemlerden geçtiği olur. Bazılarının hafif bazılarının ağır seninki belli ki dolmuş da taşıyor demek ki ruhunun maneviyata ihtiyacı var canının sahibine ihtiyacı var. Kalk ayağa bı Allah de sonra abdestini al seccadene otur namaz kılar misin kılmaz misin bilmem ama bazen namaz kılan insanlar bile kıldığı namazdan bişey anlamaz bu sefer gerçekten hissederek namaz kıl ve otur seccadede sadece sus ya da ağla ya da konuş sen konuşmasan da sussan da gülsen de ağlasan da O seni duyuyor ne demek istediğini biliyor neye ihtiyacın olduğunu biliyor. Sadece O'na bir adım atmani bekliyor. İnan ki defalarca başıma geldi ve tek çaresi biraz ruhu beslemek. Şu an ruhun aç sahibine yönelmeyi bekliyor. Otur dua et derdini anlat O dinler seni, O anlar seni kimsenin anlamadığı kadar, O sana çare olur emin ol. Kur'an'ı Kerim okuyabilirsin okuyamıyorsan merak ettiğin bir ayeti araştırıp yeni bir tefsir öğrenmek bile o an böyle o kadar iyi geliyor ki insana veya dinleyebilirsin su an ruhun yorgun olduğu için bunları yapmak zor gelebilir dinlemek en basiti ve çok iyi geliyor. Tabii ki dînen ne konumda olduğunu bilmiyorum seni tanımıyorum belki bunlardan uzaktasindir sadece tavsiye veriyorum bunları yaparsan eğer önyargısız yaklaşmanı rica ediyorum kendin için yap. Umarım bu günleri çabuk atlatırsınnn🌸 Kendine iyi bakkk çok konuştum ama umarım yardımcı olabilmişimdir.
Çok teşekkür ederim ciddenn
1 yanıtı göster
Reklam
Aslında hayatımın bir kaç döneminde ben böyle oldum ilk olarak çocuktum anneannemi çok severdim onu kaybettiken sonra şoka girmiştim ilk ölüm haberini duyunca çocukluk aklı olduğu için pek ölüm nedir bilmiyordum ama baya üzülmüştüm babam vermişti ölüm haberini aradan 3 sene geçti anneannemin yasınını kurduğumuz evde ben babamın ölüm haberini aldım o an gözümün önünden hiç gitmedi kuzenimin ölüm haberini vermesi teyzeme salırıp ağlamam dayımın kafasını yukarı doğru bakıp ağlamamak için kendini zor tutması kardeşimin baba diye çığlıkları hala kulağımda babamın ölümünü aşmak benim için çok zor oldu geceleri sessizce çok ağladım okulda arkadaşlarımın yanında çok ağladım babamı kaybettikten sonraki ilk derse gittiğimde yine ağladım hala tam yenmiş değilim kayıplarımı depremde en yakın arkadaşımı kaybetmem hepsi aynı tarifsiz acı ve şimdiki kaybım daha büyük ben şimdi anlıyorum ki ben kendimi kaybettmişim ayakta durmam gereken bu kayıplarda ben kendimi kaybetmişim geç oldu anladım ama anneannemin, babamın,en yakın arkadaşımın kayıpları ve daha bir dolu kayıp hepsi aslında benim kendimi neden kaybettigimi gösteriyor gibi hepinizi çok özledim mekanlarınınız cennet olsun 🤍
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.