Ah Aziz Nihat ah... Bir kocanın aldatılma sonucu yaşadığı psikolojik çöküşünü kaleme almış Mehmet Rauf. Bu kitabı kendisinden okuduğum onuncu kitaptı. Kalemini çok seviyorum. Karakterin psikolojik durumlarını çok iyi anlatıyor. Yalnız kitaplarında bir şey dikkatimi çekmişti. Erkekler hep mağdur, kadınlar ise kurnaz, aşüfte, arsız, güven duyulamayan kimseler şeklinde. Yazarın kadınlara ne gibi bir garezi var diye düşünmedim değil hani. Pek parlak bir özel hayatı olmamış Mehmet Rauf'un. Çok kıskanç ve baskıcı bir kişiliğe sahipmiş. Hayatına kim girerse girsin güvenmediği ve aldatır gözü ile baktığı için uzun süreli sürmemiş ilişkileri. Ee bunlar da doğal olarak kitaplarına ve kitaplarındaki kadınları betimlemesine yansımış. Olayın özüne bakınca sen de az değilsin be Mehmet bey amcam dedim ya neyse biz edebiyatına bakalım.
Aziz Nihat iyiden iyiye karısı Nigar hanımdan şüphe edip onu göz hapsinde tutmaya karar veriyor. Yavaş yavaş çöküşün temeli de burdan başlıyor. Sonunu açıkçası böyle beklemedim ama yine de güzeldi kitap. İkinci bölümde kadınlar üzerine yazılan bir yer aşırı rahatsız etti okuyanlar beni anlar. Başlangıçta da karısının aldattığını fark edince kadınlar zaten böyle şöyle diye epey laf giydirdi. Bunlar harici iyiydi kitap.