Şafak Vurgunu | Kitap Yorumu
Bayılarak okuduğum o kitabın yorumu ile geldim
Işıl Atabey, soyadın ağırlığıyla şekillenmiş, kusursuz görünen ama aynı ölçüde boğan bir fanusun içinde yıllarını geçirmiştir. Yıllar sonra nihayet hayatından kaçtığını, özgürlüğüne ulaştığını düşünmektedir. Ta ki özgürlük sandığı o dünyayı paramparça eden olay yüzünden fanusuna dönene kadar. Bu olayın ardından ailesini koruyabilmesi için önünde sadece tek bir seçenek vardır.
Ecevit Demirhan, Yıkım lakabı ile anılan, geçmişi de kendisi kadar karanlık olan özel eğitimli bir askerdir. Emirlere sorgusuz sualsiz boyun eğme alışkındır fakat aldığı yeni emir, sıradan bir görevden çok daha fazlasıdır.
Şevval Demirdöğer'in kalemi ile Kalp Sana Çocuk'ta tanışıp çok sevmiştim. Şafak Vurgunu kitabında da anlatımı çok güzeldi. Akıcı, sıkmayan ve olaylara çabuk adapte olacağınız bir kalemi vardı. İki karakterin bakış açısından sahneler okumayı çok sevdim. Aralarındaki duygu geçişleri yazar çok güzel işlemişti
Işılay Atabey, fanusun içinde büyümüş naif ve kırılgan biri ama o kırılganlığın altında savaşçı bir kadın da yatıyor. Yazar karakteri çok güzel işlemişti ve ben Işıl'a bayıldım Saldırı yüzünden elini kullanamamasına rağmen güçlü durmaya çalışan biriydi -ki bu durum onun için özgürlüğünün elinden alınması ile eş değer- Asla kendini kaybetmiyor aksine daha güçlü durmak için çabalıyor.
Naif , iyi kalpli, kendinden önce çevresini düşünen çok güzel bir karakter Ecevit gibi karanlık bir adama ışık olması çok başkaydı Kitapta en sevdiğim karakter olabilir
Ecevit Demirhan'a gelecek olursam;
İnternette okuduğum dönemde asla ısınamamıştım. Kitabı okurken de ilk bölümlerde ısınamadım, sevemedim. Çok sertti, kabaydı ve duygusuzdu. Işıl gibi kırılgan birinin tam tersiydi yani. Ama kitap ilerledikçe ve biz Ecevit'in geçmişini öğrendikçe onunla empati kurmaya, sevmeye başladım. Özellikle Işıl için çabalamasını okumak çok keyifliydi. Yaşadığı şeyler kolay değildi ve küçük yaşta büyümek zorunda kalan biriydi. Hep ailesi için çabaladığı için kendini geri plana atan bir karakterdi. Işıl'ın hayatına girmesi ile değişti. Karanlık olan Ecevit'e ışık doğdu Yazar Ecevit'in karakter gelişimini çok güzel işlemişti. Duygulardan yoksun bir karakter hemen değişmez ve Ecevit, Işıl için çabalamaya ve yavaş yavaş değişmeye başladı. Kitapta en sevdiğim şeylerden biri de karakter değişimi oldu
Yan karakterlere gelecek olursak,
Geniş bir aileyiz ve Atabey ailesini hiç sevemedim. Sadece Kağan karakterine şu anlık nötrüm...Atilla Bey'in gerçekten kızına değer verdiğini düşünmüştüm ama son sayfada bambaşka biri ile karşılaştık. İnsan gerçekten de en yakınından darbe alıyor. Hayal kırıklığı oldu benim için... Seçil Hanım , kızını düşünse de geride kalmış ve yanlışları olan bir karakter...
Demirhan ailesine ise ba-yıl-dım Onların olduğu sahneler aşırı keyifliydi. Alkan ve Bige favorilerime girdi bile. Onların hikayesini de okumak için sabırsızlanıyorum Bedia Hanım'ın geçmişi çok ağır. Çok zorlu zamanlar atlatmış ama şimdiki dik duruşuna hayran kaldım. Ve Işıl'a olan yaklaşımı çok tatlıydı...
Ve benim en merak ettiğim karakterlerden biri de Kutay Kor... Aileye zarar veren biri olsa da altından çok başka şeyler çıkacağına eminim...Bu yüzden onun hikayesi en ilgimi çeken diyebilirim...
Genel bir toparlayacak olursak, kitap olaylı iletiyor. Işıl'ın saldırıya uğraması, bir anda kendini Ecevit ile evli bulması derken ortaya çıkan gerçekler, açıklanmayan sırlar ile sıkmayan bir kitap. Sürekli sayfa çevirip acaba ne olacak diyorsunuz. Anlaşmalı evlilik sürecinden sonra aşkın gelmesi ve bu süre zarfında ikili arasındaki çekimi okumak keyifliydi. İkilinin birbirine destek olup korumacı olması çok güzeldi. Anlaşmalı evlilik, huysuz x günışığı, yaralı karakterler, asker adam x ressam kadın gibi temaları seviyorsunuz kesinlikle öneririm
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.