Susmak bir cevap mıdır?
Alex Michaelides’ın ilk romanı "Sessiz Hasta" sadece bir cinayet romanı değil; insan zihninin karanlık dehlizlerinde yapılan psikanaliz soslu bir yolculuk. Kitap, "Neden öldürdü?" sorusundan ziyade, "Neden susuyor?" sorusunun peşine düşerek okuru daha ilk sayfadan sarmalamayı başarıyor.
Ünlü bir ressam olan Alicia Berenson, kocasını öldürdükten sonra tek bir kelime bile etmez. Onun bu suskunluğu sadece hukuki bir engel değil, aynı zamanda sanatsal bir protesto gibi işlenmiş. Alicia’nın sessizliğini anlamak için başvurduğu tek yol olan Alkestis tablosu, kitaba mitolojik bir derinlik katıyor. Antik Yunan trajedisindeki gibi, sevdiği için canını veren ama geri döndüğünde sessizliğe gömülen bir kadının modern yansımasını işlemiş.
Adli psikoterapist Theo Faber, Alicia’yı "iyileştirme" ve "konuşturma" görevini üstlendiğinde, aslında kendi iç dünyasındaki çatlakları da beraberinde getiriyor. Hikaye ilerledikçe Theo’nun profesyonel merakının ötesine geçip bu davayı kişiselleştirdiğini görüyoruz. Yazarın burada kurduğu denge muazzam: Bir yanda sessiz bir hasta, diğer yanda onun sessizliğini kendi travmalarıyla doldurmaya çalışan bir terapist.
**SPOİLER İÇERİR**
Kitabın en güçlü yanı, çocukluk travmalarının bir yetişkinin hayatını nasıl şekillendirdiğini –veya nasıl mahvettiğini– ilmek ilmek işlemesi. “İçimizdeki çocuk, her zaman orada, bir yerlerde bekler,” mesajı kitabın her satırında hissediliyor.
Kurgu, Alicia’nın günlükleri ve Theo’nun güncel anlatısı arasında mekik dokurken finaldeki o meşhur ters köşe anı ise sadece şaşırtıcı değil, aynı zamanda tüm hikayeyi en baştan bambaşka bir gözle okumanıza neden olacak kadar sarsıcıydı bana göre.
Sessiz Hasta; gerilim, mitoloji ve psikolojiyi harmanlayan bir eser. Eğer insan ruhunun karmaşıklığına, aile bağlarının yıkıcılığına ve sessizliğin bir dili olduğuna inanıyorsanız, bu kitap bittiğinde bile zihninizde yankılanmaya devam edecek.
Bazı suskunluklar kelimelerden daha gürültülüdür.
Sesini duyuramayan çocuklar, sessiz yetişkinlere dönüşür.
Mutlu çocukluk geçirmeyen çocuklar büyüdüklerinde kendi canavarlarıyla savaşırlar!
Akıcı bir dili vardı, mutlaka okuyun demiyorum ama okumanızı tavsiye ediyorum:)
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.