Puan vermedi·366 syf.··
Beğendi
·2026 10. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 24 Mart 2026 16:37
Gecenin Çobanları kitabının , öncelikle beni içine çekmeyi başaran bir eser olduğunu söyleyerek yorumlamaya başlamak istiyorum . En sevdiğim yanı yazarın sıcak ve samimi üslubu ve mizahi anlatım tarzıydı. Bazı yerlerde o kadar güldüm ki , elime kalemi alıp altını çizdiğim cümlelerin yanına gülücükler koymaya başladım.
Kitabın en güçlü yönlerinden birini, karakterlerin arasındaki güçlü bağ ve daima birlik-beraberlik içinde olmaları olarak görüyorum. Romandaki kişiler aslında toplumda ‘kenarda’ yaşayan insanlar olarak düşünülebilir. Kimsenin çok da fazla önemsemediği, sıradan , eğitimsiz olan bu insanların kendi ahlaki değerleri , inanç sistemleri ve yargıları var. Tam olarak da yazar bize bunu anlatmak istemiş bence. Karakterlerin başına gelen her durum diğerlerini de oldukça ilgilendiriyor. Yani kimse yalnız ve dışlanmış değil (kendi içlerinde). Martim’in evliliği olsun, Massu’nun oğlunun vaftiz töreni olsun bunları abartılı ve büyük bir olaymış gibi okuduk. Bu tip törensel olaylar aralarındaki dayanışmanın gücünü bize yeterince iyi aktardı bence.
Sonda yer alan ‘kedi öldüren tepesi’nin anlatıldığı bölüm kitabın geri kalanına kıyasla benim için daha durağan ve sıkıcıydı. Bu bölümde tempo biraz düşmüş olsa da genel olarak ben kitabı beğendim.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.