Okudukça yazarın kaleminden, kurgusundan, hayal gücünden daha da memnuniyet duydum. Gerçek olabileceğini hissettirecek kadar kuvvetli.
Spensa herkesi, her şeyi geride bırakıp yokyere gidiyor ve yepyeni bir macera ortaya çıkıyor. Eski dünya hikayeleri gibi kendini buluyor orada. Öyle ki zamanı geldiğinde geri dönmek için bile tereddüt ediyor. Neyse ki oraya ne için geldiğini hatırlıyor. Sonunda geri dönüyor dönmesine de yarı canavarlarmış olarak.
Ve yürek parçalayan kısmı; bu defa M-bot'umuz Spensa'yı terk ediyor, onu kurtarabilmek için onun gibi milyonlarca yapay zeka gibi kazıcılara dönüşüyor.
Biryerden yokyere sızmış bu ilginç kuşakta korsanlar, canavarlar, keşif her şey var. Ve onu öldürmek, susturmak isteyen kazıcılar da. Ataların yolundan yürüyüp onları anlamasını günün sonunda onlardan biri olmamasını sağlamak için her şeyi yapıyorlar.
Ama tüm bu koca macera olurken biryerden haber alamaması, Jorgen ve tüm diğer sevdiklerinden ayrı kalması, savaş ne durumda, gezegenler nasıl ittifak yaptılar, Wiznik nasıl suikast girişiminde bulundu, Cuma nasıl kurtuldu, Alanik nasıl biri, Jorgen cytonic olduğunu nasıl keşfetti vs vs... Tüm bunlardan uzak kalmak oldukça sinir bozucuydu. Spensa'nın macerasının yanı sıra diğerlerinin de neler yaşadığını okumayı çok isterdim.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.