Pervaneyle Yaren şiir kitabı yorumum:
Öncelikle yazardan bahsetmek istiyorum. Genç yaşlarda şiirleriyle çokça ödüller almıştır. Yazar şiirlerini okuyunca kapalı anlatım yoğun bir dil yapısıyla Cemal Süreya, Turgut Uyar’ı çağrıştırır. Kitabın ana teması yanarak olgunlaşan aşk ve insanın dönüşümünüdür. Gündelik fakat derin, katmanlı bir dil yapısı vardır. Kitaptaki
Pervane: aşık/ aşkı arayan
Ateş: Aşkın kendisidir.
Bu şiir kitabını okurken “ Şem ü Pervane” mesnevisi aklıma geldi. Çünkü aşık yanacağını bile bile ateşe gider, yandıkça da aşık kendi özünü tanımaya başlar. Sevgi insanı yakar ama aynı zamanda onu gerçek kılar. Ben çok beğendim sizlere de tavsiyemdir.
Birkaç alıntıyla bitirmek istiyorum:
-"Ateşe bir kez degmiş olan, yarenidir pervanein.
- Yanmayı bilmeyene ışık anlatılmaz.
- " sana bir roman cümlesinden hayat çalıyorum umutla bakıyorsun masamdaki insanlara.”