La sonrisa etrusca
NONNO!
Etrüsk gülümsemesi bu!
#etrüskgülümsemesi , yalnızca bir yaşlılık hikâyesi değil; kökler, kuşak çatışması ve sevginin mucizevi dönüştürücü gücü üzerine inşa edilmiş bir eserdir.
Güney İtalya’nın (Calabria) sert, toprağına bağlı ve gelenekçi yapısını ruhunda taşıyan eski partizan Salvatore Roncone, amansız bir hastalık nedeniyle "düşman toprakları" olarak gördüğü modern ve rasyonel Milano’ya, oğlunun yanına taşınır. Oğluyla arasındaki uçurum ve geliniyle yürüttüğü sessiz savaş, Salvatore partizanlık mücadelesinin devamı gibidir. Ancak bu katı dünyada, küçücük bir ışık sızar kalbine: Torunu küçük Bruno. Onun gelişiyle birlikte Salvatore, hayata hiç alışık olmadığı bir pencereden bakmaya başlar.
Salvatore; sertliği, tavizsiz disiplini ve boyun eğmez duruşuyla geleneksel maskülen otoritenin, yani "eski dünya"nın son temsilcisidir. Vücudunu ele geçiren ve "Rusca" adını verdiği o amansız hastalık, aslında savaşçı kimliğinin verdiği son büyük direniştir.
Roma’daki bir müzede gördüğü Etrüsk lahitlerindeki o gizemli tebessüm, bizim "maço ihtiyar"a ölümün bir trajedi değil, yaşamın doğal bir parçası olduğunu hatırlatır.
Ölümü beklerken yaşamın lezzetini keşfeden bu inatçı ihtiyar, hiç sevmediği Milano’da yeniden doğar. Gerçek aşkı tadar, babalığı yeniden tanımlar ve dedeliğin o saf şefkatini iliklerinde
hisseder.
Başka bir gezegenden gelmiş gibi duran Salvatore’nin hikâyesi; insanın tuğla gibi örülmüş duvarlarının bile gerçek sevgi karşısında nasıl un ufak olabileceğini naif bir dille anlatır. Etrüsk Gülümsemesi, okurlarına şöyle der: Son anına kadar yaşam, keşfedilmeye değer bir ödüldür.
Jose Luis Sampedro
İşte beklediğim inceleme sonunda geldi 👏🏻😊🎉 Paylaştığın alıntılarla radarımdaydı, şimdi yorumun da kitaba olan ilgimi iyice arttırdı kuzum. Schmitt’leri sipariş ederken bu kitabı araya sıkıştırmam, ne iyi olmuş. 🙈🙈 Geriye yalnızca okumak kaldı. 🦋💜