Okudum bitti ama ne oldu ne anladım diye sorarsanız kafam karma karışık. Yıl 1685. Yer Paris. Bir grup insan kutsal bir güce sahip olduğunu düşündükleri bir kitabın varlığına inanmaktadırlar. Bu topluluk, toplumdaki çoğunluktan farklı olarak mistik bilgilere, büyüye, simyaya, ezoterik bilgiye inanmaktadırlar. Kitap'ın yerini işaret eden bir harita bulur ve onu aramak için yola koyulurlar. Buraya kadar netiz. Buradan sonra kitap herşey kitabına dönüşüyor. Felsefe, aşk, hastalık, insanın kendini arayışı, evreni anlama çabası, tanrı gibi yaratma hevesi vs vs herşey var. Ve bunların hepsi bir şekilde birbirine bağlanıyor. Yolcularımızın her biri farklı karakterdeler, bu da insanın farklı yönlerine ve farklı felsefelere işaret ediyor. Bölümler ilerledikçe yolculuğun da yolcuların da hatta yolun da önemsiz olduğu, her bir yolcunun yaşadığı değişim ve yüreğindeki inancın önemli olduğu algısı oluşuyor. Aslında keskin hatları olan bir kitap, ilginç yerlere varıyor (suni bir insan -homonculus- ile karşılaşıyoruz), farklı felsefeler de kuruyor ama beni bir türlü içine çekmedi diyebilirim. Simyacı ve o tarzda bir kaç kitabın karışımını okuyormuşum hissine kapıldım. Aslında başlarda çok önemli şeyler olacak çok çarpıcı bir kitap olacak havası var ama sonda bir derleme okumuşum hissi oluştu. Ne okuduğumu derlemekte zorlandığım bir kitaptı.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.