Latife Tekin’in “Robin Hood’u” diye bir başlık atacaktım; fakat ana karakter öylesine Don Kişotvari geldi ki Kikobaki = Don Kişot demek bana daha cezbedici göründü.
Zenginliğin sefaleti, yani bir tür “eksiklik” hâli… Dijital çağda akıl ve bilimle sorgulayanlara karşı duran bir figür olarak “anne” (kâhin, haberci, tarot falcısı, korumacı) öne çıkıyor.
Paranın insanı şekillendirmesi ve bu dönüşümün davranışlara yansıması; tüm bunlar masalsı bir anlatımla, yoksulluk teması etrafında işleniyor. Ancak bu, güncel olduğu kadar anlatımı da zor bir mesele.
Hikâye zorlu bir kurguya sahip. Teknik bilgiye ve yer yer finans diline hâkim olmayı gerektiriyor. Parçalı anlatım, bazı noktalarda okuru metnin özünden uzaklaştırabiliyor.
Alışılmışın dışında bir Latife Tekin romanı bu. Riskli bir metin: seveni de olacak, fakat sevmeyenin daha fazla olması muhtemel. Yazarın kendine özgü şiirsel ve masalsı dili bile yer yer bu karmaşıklığı taşımakta zorlanıyor. Anlatı kimi bölümlerde o kadar yoğun ve gürültülü ki, okura bırakılan boşluklar yorucu olabiliyor.
Kim kimdir diye fazla oyalanmadan, geçmişe takılmadan—her ne kadar satır aralarında geçmişe dair izler bulunsa da—metni akışı içinde, anlatı üzerinden okumak daha anlamlı görünüyor.
Vesselam
·
314 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.