Hafif spoiler içerir… Cengiz Aytmatov’un o meşhur dokunuşu işte... Kitabın son sayfasını kapattığınızda, ruhunuzda hem uçsuz bucaksız Kırgız bozkırlarının o serin ferahlığı kalıyor hem de boğazınızda çözülmeyi bekleyen bir düğüm.
Louis Aragon’un “Dünyanın en güzel aşk hikayesi” olarak tanımladığı Cemile, sadece bir aşk romanı değil törelerin, savaşın ve geleneğin gölgesinde yeşeren, müziğin ve tabiatın diliyle konuşan bir özgürlük manifestosu. Danyar’ın o yanık türküleri bozkırın rüzgarına karıştıkça, Cemile’nin cesareti de okurun kalbine nakşediliyor. Aytmatov, toprağın kokusunu ve insanın en derin sızısını öyle bir harmanlıyor ki, okurken kendimi o kağnı arabasında, yıldızların altında yol alırken buluyorum. Cemile ve Danyar’ın sessiz aşkı, her okuyuşta insan ruhunun en saf köşesine dokunmaya devam ediyor.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.