Edouard Louis’ in okuduğum ilk kitabıydı. İncecik olmasına rağmen benim için derin kitaptı.
Eddy’nin hayat mücadelesini, kendisi ve ailesi olan kavgalarını, çocuk yaşta sırtına kambur edilmiş sorumluluklarını okuyoruz. Okuyoruz diyorum ama aslında yaşıyoruz. Üstüne bir de cinsel yönelimi eklenince işin içinden çıkılmayacak bir hal alıyor durumu.
Yolun sonunda insanın kendini bulabilmiş olması büyük bir şanstır. Kendini fark edebilmek, kendini anlayabilmek, kendini affedebilmek… Edyy’de tüm bunları yaptığını görüyoruz.
Bazen okuduğumuz kitap değildir; kendi yaşantımızı, kendi bakış açımızı okuruz. Sorarız sorgularız. Ben hayatın neresindeyim, nereye aitim? Sorular sordukça kendimizi keşfederiz. Ama biliyorum ki yalnız değiliz, ne hissettiğimiz duygu da ne de yaşantımız da.
Birbirimizi sevelim, anlayalım. Empati ile dolu yaşantı diliyorum hepimize
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.