Eğer hayatınızın memnun olmadığınız bir dönemindeyseniz bir daha düşünün..
Annelik ... Bu duygu çok büyük bir nimet. Herkese nasip olmuyor. Kitapta da anne olmak istemeyen bir kadının çocuklarına olan davranislarini okuyoruz. Asla merhamet göstermeyen, sürekli şikayet eden hatta öyle bir anne ki okuma, dışarıda oynama , arkadaşlık...böyle duyguları asla çocuklarına layık görmüyor . Bir anne olarak kitapta bu noktaları okumak bir hayli zordu.
Savaş... Toplumun bir kısmına acı verirken, bir diğerinin kurtuluşu oluyor.Hitler döneminde Londra'dan kırsal bölgelere iki çocuk tahliye oluyor Ada ve Jamie ...
İkisi de annesi tarafından istenmeyen çocuklar, özellikle Ada yumru ayak olması sebebi ile nefret edilen bir çocuk. Onların duyguları kitapta o kadar güzel ifade ediyor ki ara verip , ağlayıp, derin bir nefes alıp tekrar devam ediyorsunuz.
Susan ... Hayat bittim dediğin anda yeniden başlar ta ki ölüm ayırana dek... En yakın arkadaşının acısını Ada ve Jamie ile dindiriyor. Hem çocuklar hem de kendisi hiç bilmedigi annelik duygusunu tadıyorlar. Bu kısım onca olumsuz duyguya rağmen kalbimi yeşertti
Ben kitabı okurken Batı'daki savaş hikayesini değil de sanki Filistinde bir çocuktum. Oradaki cocuklar için empati kurdum, onların gözünden dünyaya baktım. O savaş korkusunu içimde yaşadım. Acıyı yarıştirmak değil niyetim ama gerçek hayata baktığım da Filistin'de ki çocuklar bunu hala yaşıyor ve malesef onlar Ada ve Jamie kadar şanslı değiller
Ne olursa olsun savaşın hiç bir zaman kazananı olmuyor ....
Ve kitaba tekrar dönecek olursak öyle güzel ki her bir karakterin ruhsal tahlilini uzun uzun yapmak isterdim. Yazar bu duyguyu karşıya o kadar güzel veriyor ki elinizden asla bırakamıyorsunuz , ilk defa okuyacak olanlar cok şanslı
··
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.