SİSLİ GÜNLERDE İÇ GÖRÜ
Belirsizlikte Görmenin İnceliği
Kasım, çoğu kişi için bitişleri anımsatır…
Ama benim için bazı başlangıçların adıdır.
Belki de sisin içinde görmeyi öğrenmiş biri olduğum içindir.
Çünkü her şey netleştiğinde değil, bulanıklığın ortasında daha çok bakmayı seçtiğimizde başlar içgörüler.
Bazen yaşam, önümüzü göremediğimiz puslu sabahlara benzer. Göz alabildiğine gri, yönler belirsiz, yollar sessiz…
Ama işte tam da bu sisli anlar, dışarıdan çok içeriye bakmayı öğretir.
Görmek artık bir göz işi değildir, bir kalp alışkanlığına dönüşür.
Kasım ayı bana hep bunu hatırlatır.
Netlikten çok sezgiyi, hızdan çok yavaşlamayı,
ve cevaptan çok soruda kalmayı…
Bir şeyin nereye varacağını bilmeden yola çıkmak gibi…
Birini neden sevdiğini bilmeden sevip, sonra zamanla neden olduğunu değil, iyi ki olduğunu anlamak gibi.
Çünkü bazı aylar, sadece mevsim değil;
bir hatırlatma gibi gelir insana:
“Sakin ol… Her şey sisin ardında beliriyor zaten.”
Zamanın sesi kısıldığında,
içimizde bir ses belirir:
Göz değil kalp görmeye başlar
Kalabalığın sustuğu yerden…
,,Ve bazı isimler, bazı ayların ruhuna yakışır.''
Bazı günler, bir mevsimin değil, bir hatıranın eşiğinde başlar.
Kasım da onlardan biri.
Her şeyin yolunu bulduğu, ama hiçbir şeyin acele etmediği o yavaş ışıktır Kasım.
Ve bazen, bir ayın içine bir insan sığar…
Sadece mevsime değil, birine benzer.
Huri Çalışkan
··
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.