Charles Dickens’ın Bir Noel Şarkısı adlı kitabı aslında bize çok önemli bir mesaj verir: “Ölmeden önce ölünüz, hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekiniz.”
Hikâye bir Noel günü başlar. İki ortaktan biri yıllar önce ölmüştür: Marley. Diğer ortak ise Scrooge’dur. Scrooge aksi, mutsuz, cimri ve sürekli para kazanmayı düşünen bir adamdır. Hayatta tek amacı daha zengin olmak, daha fazla mal mülk edinmektir. O kadar kararmış bir ruhu vardır ki mutsuz olduğunun bile farkında değildir.
Evet, para kazanmıştır, güçlenmiştir ama yoksul insanların sahip olduğu sevgiye, huzura ve gerçek mutluluğa sahip değildir. Fakat bunun farkına varamaz. Hatta ona güzel söz söyleyen insanlara bile ters davranır. Örneğin yeğeni ona “Mutlu Noeller dayıcığım” dediğinde, Scrooge buna bile öfkeyle karşılık verir. “Noel nedir? Sana ne faydası var? Karnını doyuruyor mu, para kazandırıyor mu?” diyerek her şeyi küçümser. Sürekli olumsuz düşünen, kimseye yardım etmeyen, yoksulları sevmeyen ve sadece paranın peşinden koşan biridir. Hatta sevdiği insanı bile bu yüzden kaybetmiştir.
Bir gün eve döndüğünde ölmüş ortağı Marley’in ruhu karşısına çıkar. Marley’in ayaklarında zincirler vardır. Scrooge korkuyla ona bunların ne olduğunu sorar. Marley ise bu zincirlerin, dünyadayken yaptığı yanlışların, bencilliğin ve gaddarlığın sonucu olduğunu söyler. Ardından Scrooge’a dönerek, “Senin zincirin de benimkinden farklı değil” der. Hatta yedi yıl önce, Marley öldüğünde Scrooge’un zincirinin daha kısa olduğunu, fakat geçen her yıl onun zincirini daha da büyüttüğünü söyler.
Marley, Scrooge’a kendisinden sonra üç ruhun geleceğini haber verir. Bu ruhlar ona yol gösterecektir.
İlk gelen ruh, Scrooge’u geçmişine götürür. Çocukluğunu, gençliğini, yoksul ama mutlu olduğu günleri yeniden görür. Kardeşini, eski sevgisini ve içindeki saf duyguları hatırlar. O günlerde aslında ne kadar temiz ve huzurlu bir kalbe sahip olduğunu fark eder. Zamanla paraya ve hırsa kapılarak bunları nasıl kaybettiğini görür. Bu yolculuk, onun ruhunda ilk kırılmayı başlatır.
İkinci ruh ise Scrooge’a bugünkü hayatını gösterir. Yanında çalışan yoksul kâtibin evine, yeğeninin evine giderler. Scrooge burada yoksul ama mutlu insanları görür. İnsanların gözlerindeki ışığı, sofralarındaki sevgiyi ve aralarındaki samimiyeti fark eder. O anda, aslında kendisinin ne kadar yalnız ve mutsuz olduğunu anlamaya başlar. Evet, parası vardır ama huzuru yoktur.
Üçüncü ruh ise ona geleceği gösterir. Scrooge, öldükten sonra insanlar tarafından nasıl hatırlanacağını görür. Para uğruna dostluk kurduğu insanların onun ölümüne kayıtsız kaldığını, hatta bazı insanların onun ölümünü umursamadığını fark eder. Hırsızların, ölen bir adamın eşyalarını çaldığını görür. Kimse onun ardından üzülmez, kimse mezarı başında ağlamaz.
Sonunda üçüncü ruh onu mezarlığa götürür. Scrooge mezar taşında kendi ismini görünce büyük bir korkuya kapılır. Ağlamaya başlar ve kendisine bir fırsat daha verilmesini ister. Artık iyi biri olacağına, insanlara yardım edeceğine ve gerçek mutluluğu arayacağına söz verir.
Uyandığında her şeyin bir rüya olduğunu anlar ama artık eski Scrooge değildir. Bundan sonra daha iyi bir insan olmaya karar verir. Çünkü gerçek mutluluğun para, makam ya da mal mülk olmadığını anlamıştır. Hakiki mutluluk; insanların ruhuna dokunabilmekte, onların derdine çare olabilmekte ve iyi bir insan olabilmektedir.
Aslında kitap bize tam olarak bunu anlatır. Biz insanlar çoğu zaman para kazandığımızda, makam sahibi olduğumuzda ya da istediğimiz şeylere ulaştığımızda mutlu olacağımızı zannederiz. Oysa gerçek mutluluk bunlarda değildir. İnsan iyilik yapmadıkça, başkasını sevmedikçe, merhamet göstermedikçe huzurlu olamaz.
Dünyanın en zengin insanı olsak bile, eğer içimizde sevgi ve merhamet yoksa gerçek anlamda mutlu olamayız. Çünkü insanın bu dünyadaki asıl amacı iç huzuru bulmaktır. Ne yazık ki çoğu zaman manevi huzuru aramak yerine, dünyanın geçici zevklerine kapılıyoruz. Sonra da neden mutlu olmadığımızı sorguluyoruz.
Oysa insan kendinden uzaklaştığında, kendine yabancılaştığında gerçek huzuru da kaybeder. Gerçek ve kalıcı mutluluğu elde edebilmek için insani ve manevi değerlere sarılmamız gerekir. Para, makam ve mal mülk elbette önemlidir ama bunlar amaç değil, sadece araç olmalıdır. Eğer amaç hâline gelirlerse, insanı huzura değil mutsuzluğa götürürler.
Bu yüzden kitap bize şunu hatırlatır: Kendimizi geç olmadan sorgulamalıyız. İnsani değerleri yaşayıp yaşamadığımızı, mutluluğumuzun gerçekten içten gelip gelmediğini düşünmeliyiz. Çünkü hakiki huzur, iyi bir insan olabilmekte saklıdır.
Kısa ama çok etkileyici bir kitaptı. Bazı kitaplar az sayfa ile çok şey anlatır ve düşündürür. Okunmasını tavsiye ederim. Kitapla ve iyilikle kalın.
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.