Kitaptaki her karakter ne kadar marazlıysa o kadar masumdu içimi en çok acıtan da bu oldu sanırım. Veysel’e kızıyorsun ama sonra öğrendiğinle sarıp sarmalamak üzülme demek istiyorsun, Müesser, Perihan, Eyüp hepsine karşı aynı duyugu hissediyorsun. Aile denen kurumun cehennem, o kurumun kurucularının da birer zebani olduğu ve bunun maalesef sadece bir kurguda değil, gerçekte de var olabileceğini derinden hissettiren bir kitaptı. Özellikle son otuz sayfasını okumak gerçekten çok zordu.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.