Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2026 41. kitabı
·5 saatte okudu
·Okunma: 03 Nisan 2026 19:08
Kitabı elime aldığımda, bu kadar seveceğimi ve hikâyenin alt metninin bu kadar anlamlı olacağını tahmin etmemiştim. Kısacık, bir oturuşta bitiririm diye sayfaları çevirirken, anlam hacminin derinliğini fazlasıyla hissettim. Bundan ötürü kendimi kalın bir klâsik okumuş kadar donanımlı hissediyorum.
Yazarımız Fransız asıllı fakat Almanya'da Alman kültürüyle büyümüş. " Her iki ülkeye de kendimi ait hissetmedim .yabancı muamelesi gördüm " diyerek bu hikâyenin derinliğini fark ettiriyor. Okuyucunun kalbinde de hüzünlü bir tonlama bırakıyor.
Ve en acı tarafı şu:
İnsan bazen her şeye sahip olsa bile, eğer kabul görmüyorsa, anlaşılmıyorsa ya da eksik görülüyorsa o bolluğun hiçbir anlamı kalmıyor.
Kısaca Peter Schlemihl’in Tuhaf Hikâyesi ile bize şunu açıkça söylüyor: İnsan, sadece sahip olduklarıyla değil, görünmeyen ama onu “o” yapan şeylerle var olur.
Gönülden tavsiye ederim.
·
74 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
