BAŞKA-SEVGİSİ
Bitti 249 sayfa..
Bir adam vardı. Günleri birbirine benzerdi; sabah kalkar, işine gider, akşam evine dönerdi. Hayatı düzenliydi ama içinde hep bir eksiklik hissi vardı. Ne zaman yalnız kalsa, içinden bir ses “Bir şeyler eksik…” derdi.
Bir gün kalabalık bir sokakta yürürken etrafına baktı. Herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor, kimse kimseye bakmıyordu. O da onlardan biriydi aslında. İnsanların yüzlerini görmeden, hikâyelerini merak etmeden yaşıyordu.
O gün bir an durdu. İlk kez gerçekten bakmaya başladı. Yorgun bir işçinin yüzündeki ifadeyi fark etti. Bir bankta oturan yaşlı adamın yalnızlığını gördü. Ağlayan bir çocuğun sesini duydu. Daha önce de oradaydılar ama o hiç görmemişti.
İçinde bir şey kıpırdadı. Ertesi gün küçük bir şey yaptı. Otobüste yer verdi. Birine gülümsedi. Bir başkasını sabırla dinledi. Bunlar çok büyük şeyler değildi ama her seferinde içinde sıcak bir his oluşuyordu. Sanki kalbinde kapalı bir kapı yavaş yavaş açılıyordu.
Zaman geçtikçe bu değişim büyüdü. Artık sadece kendini değil, başkalarını da düşünüyordu. Onların acılarını hissetmeye, sevinçlerini paylaşmaya başladı. Ve fark etti ki, başkalarına yaklaştıkça kendi yalnızlığı azalıyordu.
Bir gün kendi kendine şöyle dedi:
“Ben hep kendimi arıyordum… ama aslında başkalarında buluyormuşum.” İşte o an anladı: İnsan sadece “ben” diyerek tamamlanamazdı. Gerçek sevgi, başkasına uzanabilmekti.
O günden sonra hayatı değişti. Aynı şehirde, aynı insanlarla yaşamaya devam etti ama artık bambaşka bir dünyadaydı. Çünkü artık sadece kendisi için değil, başkaları için de hissediyordu. Ve içindeki o eksiklik hissi yavaş yavaş yerini derin bir anlam duygusuna bıraktı.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.