Merhaba kitap dostlarım. Hızlı popüler olan kitaplara hep temkinli yaklaşmışımdır. Ya biraz bekletmişimdir ya da hiç okumak istememişimdir. Çünkü bu kadar hızlı popüler olan, öve öve bitirilemeyen kitaplar beklentimi hep arşa çıkarmıştır. İstemeden de olsa o kitaptan beklentim aşırı yükselir.
Şimdi gelelim “Bahçıvan ve Ölüm” kitabına. Kitap kendini okutuyor mu? Okutuyor. Anlatımı sade, dili anlaşılır, konusu içine çekiyor mu? Çekiyor. Zor bir kitap mı? Hayır. Aşırı basit, edebi değeri hiç olmayan bir kitap mı? Hayır. Peki okurken “vavvvv, vay canına, aman Allah’ım, yapma ya” falan oldum mu? Kesinlikle hayır. “Of bu ne ya, çok kötü, keşke okumasaydım” dedim mi? Bu da hayır.
Peki ne? Cevap veriyorum. Ortalarda bir kitap benim için. Bundan daha iyilerini okuduğum gibi, bundan daha kötülerini de okudum. Okuduğum için pişman değilim. Ama dediğim gibi beklentiyi yükselten kitaplardan biri olduğu için, beklentimi karşılamadı.
Konusu tahmin edileceği üzere bahçıvan bir babanın ölümünden sonra evladın üzerinde izler, geçmişte yaşanan anıların hatırlattıkları ve yasadıkları duygular… Benim için bu şekildeydi. Kitapla kalın.:)
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.