Kitabı okurken ilk etapta ne kadar da klişe demiştim fakat sonrasında sayfalar ilerledikçe anladım ki yazar burada toplumun görünmeyen yüzünü ön plana çıkarmış.
Aile , toplum baskısı, erkek egemenliği töre gibi konuları gerçekçi bir dille nakletmiş.
Öyle ki; Kardelen’i okurken sanki gerçek bir hayat hikayesi okuyormuş gibi hissediyorsunuz. Keza gerçek mi değil mi açıkçası bilmiyorum.
Konu olarak Kardelen; evlere temizliğe giden annesinin ölümünden sonra baskıcı bir babayla baş başa kalıyor ve babasının kendisine bakamaması üzerine evlendiriliyor. Karakter öyle şeyler yaşıyor ki en son gittiği evden kaçıp ,hamile şekilde İstanbul’a gidiyor ve açıkçası kitap burada başlıyor. Sonrasında nasıl bir dönüşüme uğradığı , eğitim sayesinde hayatını nasıl kazandığı aktarılıyor. Sonunu söyleyip spoiler vermek istemesem de açıkçası sonu çok etkileyiciydi. Tavsiye edilir.
"Bende alışabilecek miyim?" dedi Kardelen perdeyi hafifçe
aralayıp iç geçirirken. "Elbette; insan en büyük acılara bile katlanabilme özelliğine sahip metanetli bir türdür. Şayet öyle olmasa tüm bu yaşadıklarımız, acılarımız bizi hep geriye çekip; sürüklemez miydi içine?"
"Biliyor musun abla iyi ki dünyaya kadın olarak gelmişim. Şayet böyle olmasaydım belki de ne bu denli güçlü, ne bu denli sabırlı olabilirdim.
Meğer kadınlık güçsüzlük değil aslında çokça güçlülükmüş erkeklerin bedenlerine verilen o güç bizim yüreklerimize bağış edilmiş."
·
29 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
