Elif: "Herkesi dinlerim ben, kendimi sustururum": Herkesi dinlerim ben, kendimi sustururum düşünmediğim şeyler var ısrarlar yoluma çıkan eskiden beri saklandığım bir ses kıyısına yaslandığım bir boşluk fark etmediğim kadar büyük mistik bir hikâye sandınızsa öyle değil sadece korkularım var benim de anlatmak üzerine daha çok herkesi dinlerim ben kendimi sustururum biraz alkol varsa bazen aynada karşıma çıkar "hepsi benim elimdeymiş" değil hızla duvara sürdüğüm bir salyangoz gibi aklım çarpmasından korkumdan o da belki duvara sorsam, beni en çok tanıyan o duvara o anlatsa keşke derinde bir yerde bir şey var uykuda biliyorum korkumdan uykuya dalamıyorum bazen bu yüzden belki düşünmeyi istemediğim şeyler var küçük bir kirpik gibi yüzüme yapışmış duruyor hayır bir dilek değil zor bir benzetme sadece işte anlatabildiğim kadarı böyle küçük böyle zor, öyle küçük ama kopmuş işte önemli olan tek şey kaldı o da yolun devamı geri dönmeyi bilmeden gittiğim durduğum bazen, dinlenmediğim yine de kıyıya vurduğum kocaman kara bir balık gibi kıpırdayasım yok, üstümden geçsin gitsin zaman...

Herkesi dinlerim ben, kendimi sustururum

düşünmediğim şeyler var ısrarlar yoluma çıkan eskiden beri saklandığım bir ses kıyısına yaslandığım bir boşluk fark etmediğim kadar büyük mistik bir hikâye sandınızsa öyle değil sadece korkularım var benim de anlatmak üzerine daha çok herkesi dinlerim ben kendimi sustururum biraz alkol varsa bazen aynada karşıma çıkar "hepsi benim elimdeymiş" değil hızla duvara sürdüğüm bir salyangoz gibi aklım çarpmasından korkumdan o da belki duvara sorsam, beni en çok tanıyan o duvara o anlatsa keşke derinde bir yerde bir şey var uykuda biliyorum korkumdan uykuya dalamıyorum bazen bu yüzden belki düşünmeyi istemediğim şeyler var küçük bir kirpik gibi yüzüme yapışmış duruyor hayır bir dilek değil zor bir benzetme sadece işte anlatabildiğim kadarı böyle küçük böyle zor, öyle küçük ama kopmuş işte önemli olan tek şey kaldı o da yolun devamı geri dönmeyi bilmeden gittiğim durduğum bazen, dinlenmediğim yine de kıyıya vurduğum kocaman kara bir balık gibi kıpırdayasım yok, üstümden geçsin gitsin zaman dönemediğim geçmiş uzaklaşacak dursam bile öylece kıpırtısız rüzgârda gezintiye çıkmış dallar gibi ağacın gövdesinden uzaklaştığında kendini özgür zanneden kumların üstünde kıpırtısız koca bir kara delik gibi zaman yutuyor beni

Sayfa 46·Kitabı okudu

Alıntı

Tanrım Pardon Der Misin?Doğan Duru

35 Gösterim

1 Yorum

Lütfen giriş yapınız.

Elif

Gönderi Sahibi

Zaman zaman kendi kafamızdakileri susturmaya çalışırken bile çevremizdekileri dinlemeye devam ederiz. Peki bu gerçekten olması gereken mi bunu bana Doğan Duru sorgulattı ve kendisine bir kez daha hayran oldum...