sorusu sorulurken, en ağır gerçekler zaten yaşanıyor. Sessiz kalmak hiçbir şeyi değiştirmedi, değiştirmiyor. Bugün alınan bu karar ise hukukun değil, gücün sesini yükseltiyor; insan hayatını sıradan bir işlemin parçası gibi gösteriyor. Oysa içeridekiler birer kayıt numarası değil: çocuklar, kadınlar, yaşlılar... yani insan. Ve bu insanların tek ortak noktası, Filistinli olmaları. Bu mesele bir güvenlik tartışmasının ötesinde, vicdanın ve adaletin sınandığı bir noktadır. Eğer bugün bu kadar açık bir haksızlığa karşı tepki gösterilmezse, yarın kimsenin hakkını savunacak bir zemin kalmayabilir. Sessizlik çözüm değil; gerçeği dile getirmek ve unutturmamak zorundayız.