Robert Musil’in "Ahmaklık Üzerine" yazısı, 1937 yılında Viyana’da verdiği bir konferansın metnidir. Bu metin, ahmaklığı sadece bir zeka eksikliği olarak değil, toplumsal ve kültürel bir durum olarak ele alıyor.
Yazara göre ahmaklığın iki türü var:
1) Dürüst Ahmaklık: Bu, zihinsel yetilerin yetersizliğinden kaynaklanan, geleneksel anlamdaki "anlayış kıtlığı"dır. Yazara göre bu tür, nispeten zararsızdır.
2) Entelektüel (Yüksek) Ahmaklık: Yazarın asıl tehlikeli bulduğu tür budur. Bu, sadece zeka yoksunluğu değil, duygu ve akıl arasındaki dengesizliktir. Kişi bilgili olabilir, ancak bu bilgiyi bir kibrin veya çarpık bir ideolojinin hizmetine sunar.
Yazar, ahmaklığın sadece mantıkla ilgili olmadığını da savunuyor. Ona göre bir insan, doğru duygulara sahip olmadığı sürece ne kadar zeki görünürse görünsün ahmakça davranabilir.
Ahmaklık üzerine felsefik bir deneme okumak isteyenler için tavsiye ederim.
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.