Gerçek bir Asker Kurgusu
Bugün bu kitabın son sayfasını çevirip kapağını yavaşça kapattığım an, içimi tarif edilmesi güç, çok garip bir his kapladı. Hâlâ o duygu yoğunluğu içindeyim ve kelimelerimi toparlamaya çalışıyorum.
Bu hikâyeyle yolum ilk kez 2023 yılının Aralık ayında, Wattpad üzerinden kesişmişti. Aslında kendi kendime "Bir daha asla oradan bir şey okumayacağım," diye söz vermiştim. Ancak tam 6 yıl sonra, TikTok'ta karşıma çıkan tek bir video ve o videodaki küçücük bir sahne beni tüm yeminlerimi bozmaya itti. O tek sahne hatırına uygulamayı tekrar yükledim ve kendimi bu kitabın büyüsüne bıraktım.
Tam iki yıldır bugünü bekliyordum. Bu kitabın basılmasını, fiziksel bir kapağa dokunmayı en az yazarı kadar çok istedim. Ve nihayet, dört kitaplık bu serinin ilk halkası ellerimde... Onu daha önce hiç okumamışım gibi, aynı heyecanla, satır satır yeniden içime çektim.
Okurken hem ağladım hem güldüm. Kimi zaman öfkeden sayfayı çevirecek gücü kendimde bulamadım. Aşk-ı Mavera, her bir duyguyu iliklerime kadar hissettiren, ruhuma işleyen bir eser.
İçerik hakkında derin detaylara girip büyüsünü bozmak istemiyorum. Zaten kitabın yarısına kadar olan kısımları daha önce bir şekilde paylaşmıştım. Geri kalanını ise bizzat okumak, o atmosferi solumak ve konuyu kalbinizle hissetmek gerekiyor.
Şunu net bir şekilde söyleyebilirim: Aşk-ı Mavera, gerçek bir Asker Kurgusu dur ve ben bu kitapla yarışabilecek başka bir kitap tanımıyorum. Bu türde çok kitap okudum; kiminin konuyla uzaktan yakından alakası yoktu, kimini ise sevsem de hiçbirini bu kitabın seviyesine koyamadım.
Benim gözümde, asker kurgusu adı altında yazılan bir kitapta vatan aşkı ön planda değilse, o kitap bu türe ait değildir. Eğer bu türe gerçekten ilginiz varsa, sözün tam anlamıyla vatan sevgisini iliklerinize kadar hissetmek istiyorsanız bu kitabı mutlaka okumalısınız.
Küçük bir not:
"Karakter sadece asker olsun, gerisi önemli değil" diye düşünenlere göre bir kitap değil bu. Bu kitap, o üniformanın ağırlığını ve vatan sevdasına düşen birkaç kalbi anlatıyor.
Ruhunda vatan aşkı taşımayanların anlayabileceği bir kitap değil bu. Satır aralarındaki o kutsal duyguyu idrak edemeyenler, kusur bulmak için bahane arayanlar boşuna çevirmesin bu sayfaları.
Eğer siz; görev bilincinden bihaber, sadece bir kadının peşinden koşan, herkese sert ama sevdiği kadının yanında bir kedi yavrusuna dönen o klişe erkek karakterleri arıyorsanız, yanlış yerdesiniz. Çünkü bu kitapta sadece bir aşk hikâyesi değil, bir duruş var. Buradaki kadın karakter, vatan aşkıyla yanıp tutuşan, yüreği en az cephedekiler kadar cesur bir kadın... Adam ise sevdiği kadına "Vatanım" diye hitap edecek kadar sevdasını kutsallaştıran biri.
Üstelik bu hikâye sadece ana karakterlerden ibaret değil; her bir yan karakterin hayatına, acısına ve mücadelesine şahitlik ediyorsunuz. Her biri yaşayan, kanayan ve nefes alan ruhlar.
Ve son olarak şunu söylemeliyim ki; o son sayfayı çevirip kitabı bitirdiğimde, sanki ruhumun bir parçasını o satırların arasında bıraktım. Bu kitap, sadece kelimeleri okuyanlara değil, ruhunu bu hikâyeye teslim edebilen okurlara layıktır.
Çünkü bizim ruhumuz, artık Leyla’nın ruhuna emanet...
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.