Bu kitap aslında bir içsel yolculuk.
Süleyman Çetinkaya, klasik bir roman anlatımından çok:
duygu odaklı,
iç konuşmalarla ilerleyen,
yer yer şiirsel dil kullanan bir tarz benimsemiş.
Kitapta en çok öne çıkan konular:
yalnızlık,iç hesaplaşma,kırgınlık ve suskunluk,insanın kendini anlamaya çalışması,
Yani olaydan çok duygu ön planda.
Cümleler sade ama derin,Şiirsel bir anlatımı var.
Okurken “altını çizmelik” sözler çıkıyor .
Bu yüzden kitap, hızlı okunacak bir roman değil;daha çok hissedilerek okunması gereken bir eser.
Duyguları çok iyi aktarmış,
Okuyucu kendinden bir şeyler bulabilmiş,
Samimi ve içten bir anlatım sergilmiş .
Ben çok beğendim tavsiye ederim
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.