Wulf DornHain Yüreğim
Wulf Dorn’un kalemini pek çok severim, kurgusunu, anlatışını, heyecanını, merakını…Bu kitapta da şaşırtmadı beni.
Baş kahramanımız Doro, bir sabah kardeşini uyandırmaya gittiğinde ölüsüyle karşılaşıyor ve sonrasında olanlar oluyor. Üzerine anne ve babasının ayrılmasıyla iyice depresyona giriyor ve sonrasında hayaller, halüsinasyonlar derken bir kliniğe yatıyor. Çıktığında Doro annesiyle küçük bir kasabaya yerleşiyor. Burada bir gece herkesin intihar ettiğini düşündüğü bir çocukla karşılaşınca herşey bambaşka bir yere evriliyor. Kimse ona inanmıyor, her sözü şüpheli, kendi annesi bile ağzından çıkan her sözü sorguluyor.
Sinestezi’yi bu kitapta öğrendim. Doro sinestezik bir karakter. İnsanları, olayları renklerle bağdaştırıyor. Herşeyin bir rengi var ona göre. Olayları çok daha detay aklında tutup analiz edebiliyor.
Sürekli hangisi gerçek, hangisi hayal, neye inanayım, neye inanmayayın git gellerinde koşa koşa okudum. Wulf Dorn’un gerilimi yansıtma şekline hayranım. Çok akıcı, yormayan bir anlatımı var.
Hepimizin içinde hainlik var. Bu çok dikkat etmemiz gereken bir parçamız. Ama bazen gücü bizi aşabiliyor.
Ben yine çok beğendim.
Daha önce Wulf Dorn okumadıysanız aşağıdaki sırada ilerlemenizi öneririm.
Psikiyatrist
Şizofren
Oyunbaz
Hain Yüreğim