Yoruldum…
Bu hayatın acımasızlığından,
bu hayatın nefesinden.
Arayışından,
beklemekten,
sevmekten, sevilmekten…
Düşünmekten,
düşüncelere dalmaktan,
hayatı yaşayamamaktan.
Güçlü durmaktan,
güçlü görünmekten…
Ağladığım zaman
bir omuz bulamamaktan yoruldum.
İçim dolduğu zaman
sabaha kadar konuşacak
kimseyi bulamamaktan…
En çok da
yaşamaktan yoruldum.
Ama yine de…
içimde bir yerlerde
pes etmeyen bir şey var.
Şaban ÇETİNCEVİZ
Şaban ÇETİNCEVİZ·
504 Gösterim
2 Yorum
Eğer bir arayışta olacak bir umudunuz varsa ve hem sevim hem de seviliyorsanız zaten hayatı yaşıyorsunuzdur. Öyle değil mi?
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.