Kitap çok hayatın içinden. Arkasını okuduğumda vay dedim, 20 yaşında bir kadın annesinin baskısı ve mahalle baskılarına rağmen, şiddete meyilli babasına rağmen gayrimeşru bir çocuk doğuruyor ve hayata tutunmaya çalışıyor.
Kitaba büyük umutlarla başladım ve gerçekten yarısına kadar bunaldım. Kitap kötü olduğundan değil, Takiko’nun yaşadıkları ve hisleri çok gerçek hissettirdiğinden bunaldım. Rastgele birinin hayatını okuyorum, evinin içini izliyorum gibi hissettim. Ancak kitap ilerledikçe yazar vurgulamak istediği noktalardan artık bahsetmeyi bırakıyor ve kitap odağını hayatta kalmaya çalışan bir anneden, tuhaf bir romantik ilişkiye kaydırıyor. Yani Kambayaşi ve Takiko’nun tuhaf ilişkisinden ne anlamam gerekiyor? Ne anlatmak istediğini anlayamadım.
Şahsen kitap bir noktadan sonra ilginçliğini yitirdi benim için. İyi bir kurgu iskeleti oluşturulamadığını düşünüyorum. Yazar neyi vurgulamak istemiş o da meçhul. Yine de okunası bir kitaptı.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.