Mumlar Sonuna Kadar Yanar (Spoiler Bulunur)
Kitabı elime aldığımda inceliğine aldanıp “bir oturuşta bitiririm” dedim. Ama o beni bitirdi. Maalesef bitiremedim; hatta hiçbir şey anlamadığımı fark ettiğimde iki gün ara verip en baştan başladım. Bu kez daha sakin bir kafayla ve yavaşça okudum.
Romanın ağır havası, General’in uzun monologları ve karşısındaki dostun sessizliği beni yordu. Okur olarak doğal bir tepki, bir açıklama bekliyordum. Ama sessizlik, cevaptan daha güçlü bir etki yarattı. Kitabın sonuna kadar bir yüzleşme, karşılıklı bir konuşma bekledim; fakat karşıma çıkan şey bir günah çıkarma gibiydi. General konuştu, içini döktü, biz de okur olarak bu itirafı dinledik.
Bu sessizlik beni karışık duygularla baş başa bıraktı. Bir yandan tatminsizlik, çünkü beklediğim cevap gelmedi; diğer yandan derin bir etki, çünkü sessizlik hayatın kendisindeki cevapsız soruları hatırlattı. Kitap kısa görünse de zihinsel olarak çok ağır ilerledi.
Kısacası inceliğine aldanmayın; ağır ilerliyor. Bende öyle oldu.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.