İsim bir insanın kimliği
ama 13 yaşında bir kızın adını öğrenmeden kitabın daha ilk sayfalarında Arminuta (Geri Verilen kız) olarak öğreniyoruz bir yere ait olamayışını
Okuduğum her bölümlerde hala Adalgisa ( şehirli anne) onu almaya geleceğini umut etmesi ve sonunda büyük bir hayal kırıklığını ruhunuzun derinliklerine kadar hissediyorsunuz ve istemsizce dolan gözyaşlarımı kitabın satırlarına düşmesini tarif edemiyorum
Koca bir yalan içinde tek ve gerçek olan kız kardeşi
Gerçek olamayacak kadar güzel, sarp kayalıklarda bir avuç topraktan fışkıran çiçeğe benzeyen kardeşim.
Direnmeyi ondan ögrendim. Birbirimize benzemesek de ikimizin de bu dünyada varoluş sebebimiz ayni. Birbirimize ömür boyu arka çıkmak.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.