bazi insanlar hayatina girer
ve hicbir sey degismemis gibi davranirsin…
ama icinde bir sey asla ayni kalmaz.
intermezzo tam olarak bu his.
iki kardes, farkli hayatlar, farkli yaralar.
ama ortak olan bir sey var
hicbiri gercekten iyi degil.
kimse dramatik sekilde dagilmiyor.
kimse her sey bitti demiyor.
ama satir aralarinda surekli bir eksiklik var.
insanlar konusuyor ama anlatamiyor,
seviyor ama yetemiyor,
kaliyor ama tamamlanamiyor.
en cok hosuma giden sey su oldu:
kitap bagirmiyor.
sessizce icine isliyor.
ve bir noktada sunu fark ediyorsun:
hayat bazen buyuk kirilma anlariyla degil,
kucuk eksikliklerle agirlasiyor.
kimse kotu degil aslinda.
ama kimse de kimseye yetmiyor.
ve belki de en gercek sey bu.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.