Zweig yaşamının belli bir bölümünü intihar düşüncesi ile geçirmiş ve sonunda intihar ile yaşamına son vermiştir. Eserlerinin tamamında içsel buhranı, kelimelere döktüğü anlam karışıklığını, anlaşılması zorlaşan düzensiz cümleleri bize sunmuştur. Bu eserinde de ilk başta birbirinden kopuk cümleler, kopuk monolog ve diyaloglar ne yazık ki eseri okurken bağlantı kurmayı güçleştirirmiş. Zihninin tamamlanamayışı eseri de dağınık yapmış. Sonlara doğru bütünleşmiş ve kitabın başına göre daha düzenli şekilde oluşturulmuş. Kitaptaki dağınıklığı son bölümde de görebiliyoruz. Tanrıya ve onun sevgisine olan düşünceleri değişiyor. Çünkü bunları dağınık olan zihnine tam yerlestiremedigi icin olası sorunda parcalanmis vaziyette karşımıza çıkıyor. Ne yazık ki eseri beğenmedim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.