"Günle gecenin eş olduğu, eskiden de eski zamanda Suların Sultanı yaşardı. Nerede olacak? Bir koca dağın üstünde. Tüm tatlı suları ak pak tutardı. Sonra bir gün baktı ki yer yaratılmış, insan türemiş, kuş türemiş. O zaman sularını koca dağdan koyuvermiş içsinler diye. Sular kardeş olduğunu hiç unutmamış. Bir gün bu kardeşlerden birini bir dev tutmuş...
Dev suyu tutunca insanlar perişan olmuş. Yılda bir kez, deve bir kız kurban vermişler. Devden aldıkları suyu küplere doldurup yıl boyu yudum yudum içmişler."
Okurken çok az güldüğüm, çokça ağladığım, yazı diline hayran kaldığım, içime işleyen bir kitap. Seni hiç unutmayacağım Maviş... Suların Sultanı... Lâl... Hatice...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.