Hissettiğim şeyi "başkasına" anlatmam mümkün değil. Çünkü benim, benim hislerimi söylemeden de anlayabilecek birine ihtiyacım var. Kendi hislerimi anlatacağım birine değil. Aslında burada ihtiyacım var derken gerçek anlamda öyle birine çok çok ihtiyacım yok. Olsa iyi ama olmasa da dert değil.
Karşındaki seni anlamamaya yeminliyse ne kelimeler ne yazılar fayda etmez.
Hani bir söz var ya; "Ne kadar anlatırsan anlat, anlattıkların karşındakinin anladığı kadardır. "
Ama seni anlamaya gönüllüyse bir bakışından bile hislerin karşılık bulur.