İnsan bazen olacak şeyleri değil, olmasını beklediği şeyleri yaşar. Sirte Kıyısı benim için tam da böyle bir roman. Bu kitapta olay yok gibi ama aslında insanın içinde sürekli bir şey oluyor. Sessiz, ağır ve kaçınılmaz. Orsenna’da zaman akmıyor, çürüyor. Her şey bir şey olacakmış gibi geriliyor ama hiçbir şey tam anlamıyla gerçekleşmiyor. Ve insan bir noktadan sonra şunu fark ediyor:Beklediğin şey dışarıda değil, kendi içinde büyüyen bir boşluk.Bu roman bana göre sabırsız okura göre değil. Ama eğer durup o sessizliği dinlersen, sana kendini gösteriyor. Ne tam bir başlangıç var, ne de net bir son.Sadece… yavaş yavaş yaklaşan bir şey.
Ve belki de en rahatsız edici olan bu:
Hiçbir şey olmuyormuş gibi görünürken, aslında her şey çoktan olmuş olabilir.Keyifli okumalar
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.