Şöyle diyeyim; serinin dördüncü kitabı diğerlerine göre daha çok savaşın içinde geçen ve Yuichiro ile Mika’nın karşılaşmasına odaklanan bir kitaptı. O karşılaşma zaten başlı başına önemliydi, özellikle sonrasında Yuichiro’nun gözünün dönmesi ve bayılması hikâyenin kırılma anlarından biri oldu.
Ama açık konuşmam gerekirse, ilk üç kitaptaki o etkiyi bunda çok hissedemedim. Hani kötü değildi, okurken içine alıyor ama “wow” dedirten bir tarafı eksikti. Bazı sahneler de gereğinden fazla uzatılmış gibiydi, bu da yer yer tempoyu düşürdü. O yüzden benim için tam anlamıyla 10/10’luk bir kitap değildi. Puan olarak 9 ile 9,5 arasında veriyorum.
En çok hoşuma giden kısım ise Yuichiro’nun yeni arkadaşlarına olan bağlılığıydı. Geçmişte çok değer verdiği biri karşısında olsa bile, yeni tanıdığı insanları satmaması bence çok şey anlatıyordu. O an kontrolünü kaybetmiş olabilir ama yine de onları ailesi olarak görmesi ayrı bir detaydı. Aynı şekilde ekip arkadaşlarının da onu merak etmesi ve sahiplenmesi hoşuma gitti.
Kısa bir özet geçmek gerekirse; bu kitapta savaş daha ön plandaydı ve Yuichiro’nun Mika ile karşılaşması hem duygusal hem de hikâye açısından önemli bir dönüm noktasıydı. Bu karşılaşmanın etkisiyle yaşananlar da olayların yönünü değiştirdi. Aynı zamanda ekip içindeki bağların daha da güçlendiğini gördük.
Genel olarak akıcıydı, hızlı bir şekilde okudum. Devamında ne olacağını merak ediyorum ama çok büyük bir beklentiyle değil. Yine de güzeldi.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.