19. Yüzyıl sonlarında geçen bir aşk konusu. Şemsettin Molla Paris’te tıp eğitimi alırken Sarah ile tanışmasıyla yaşanılan bir aşk macerası. Tutku göze sokulacak kadar var ama gerçekten göze sokuluyor. Ölüyor bitiyor Şemsi ama sadece yazar anlatımıyla. Okuyucu bunu hissedecek duygusal bir ton arıyor ama sürekli yazarın anlatımından ileri gidememiş bir duygu macerası. Sarah evet müthiş oyuncu, çok aykırı bir yaşam tarzı var. Ama sürekli tekrarlanan bu yaşam tarzını Sarah’ın muhabbetinde bulamadım. Muhabbetler duygusallığa giremedi. Duygu patlamaları evli olan Şemsi nin dudaktan öpülerek, “biz dostuz, arkadaşız.” dan öteye geçmedi. Bir mantıksızlık, bir tutarsızlık yok belki ama bir eksiklik var kitapta. Duygusal bir ton mu yakalanmaya çalışıldı,i tarihi bir anlatım mı? Ne olduğunu anlayamadım ve muhabbetler sürekli kendini tekrarladı.
Yazım dili olarak orta düzeyde buldum kitabı.
Edebi bir kalite var ama üst düzey değil.
Duygusal olarak kitap beni yakalayamadı ki ben bu kitaptan duygusal bir etki bekledim.
Şemsi baş karakter ama hayalimde büyümedi. Hatta eşini daha çok takdir ettim.
Sarah çok heyecanlı bir muhabbet içinde ama nedense hemen kaçacakmış hissi veriyor. Karakterleri de tam olarak kafamda kuramadım.
Yazarın kitabı yazarken çok fazla üstüne düşmediğini düşündürdü açıkçası.
Yabancı kelimeleri bile açıklama gereği duyulmamış.
Olumlu olarak kitap beni bunaltmadı, çok kalitesiz gelmedi. Kumaş var ama belki de terzilik biraz zayıf kalmış.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.