Tatlı Değilim, Zencefilliyim :)))Alıntı
Toplaşın ...:)))
Gençler okurken beni güldüren,ürküten ,yer yer hayatı sorgulatan deli gibi okuma isteği uyandıran bir kitap in-ce-li-yo-ruz......
Hadi başlayalım bana göre kitabın en can alıcı alıntısı ile gireyim cümlelerime buyurun ;
**Hayat… ben ve diğerleri arasında gerilmiş incecik bir ip.
Ve ben, o ipte yürümeyi bir türlü beceremeyenlerdenim**.
Kaan Murat Yanık bu kitapta sadece bir hikâye anlatmıyor aslında. İnsan insanı nasıl kaybeder, kendine nasıl yabancılaşır… onu gösteriyor. Kendinden kaçtıkça, hiç yazmak istemediğin şeylere dönüşüyorsun ya… işte tam orası kalbe dokunuyor.
İnsan bir süre sonra herkesi kendisi gibi sanıyor. Kaybolmuş, yönsüz, eksik… Ama öyle olmadığını fark edince bu kez yalnızlık çöküyor içine. Bir kuyu gibi. İçinde debeleniyorsun. Sesini bile kendin yutuyorsun.
Hayatın düz bir çizgi olmadığını hatırlatıyor kitap. Aksine… dönüp duran, insanı içine çeken bir çember. Kaçtıkça içine giriyorsun.
Ve aşk…
Öyle süslü değil burada.
Aşk, seni alıp karanlığa atan bir kuvvet. Nereye düşeceğini bilmeden düşüyorsun. Korkarak ama duramayarak…
Zencefil…
Böyle bir dost var mı gerçekten dedirtiyor. Canı pahasına yanında duran, olduğu gibi, sahici.
Gülbadem…
“Ben âşık olmam” diyenin bile inancını sarsacak kadar derin. Bazen abartı gibi geliyor, “yok artık” diyorsun… ama elinden bırakamıyorsun. Merak, sayfaları çeviriyor senin yerine.
Bir de o ustasıyla konuşmaları…
İnsanı durdurup düşündüren, ders verir gibi ama asla sıkmadan. Okurken içimden “keşke benim de böyle bir ustam olsa” geçti.
Ve o son cümle…
“Turuncu bir yağmur başladı.”
Bitiyor ama aslında bitmiyor.
Ben turuncu rengini zaten çok severdim… ama turuncunun masumiyeti temsil ettiğini bu kitapla öğrendim. O cümleden sonra turuncu artık bende sadece bir renk değil, bir his oldu.
Dili akıcı, yer yer güldüren ama en çok içe dokunan bir kitap bu. Devrik cümleleriyle samimi, sanki biri karşına oturmuş da anlatıyormuş gibi.
Bana bu kitabı okumam için vesile olan **Leylim’e ve Esra Sultan’a teşekkür ederim.
Her kitap severin mutlaka okumasını isterim**.
·
467 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Alt tarafı bir buçuk gün girmedim, ne güzel incelemeler yazılmış böyle :)
Kaan Murat Yanık'ın satır aralarındaki o gerilmiş ipi ve dönüp duran çemberi ne kadar güzel tarif etmişsin. Yalnızlık kuyusunda debelenen insanın o içsel sesini bu denli samimi yansıttığın için seni tebrik ederim çokkkk beğendim Sema'm.🫂
Turuncu bir yağmurun masumiyetini hissettiren o son cümle nokta atışı olmuş :)
Yüreğine sağlık gülyüzlüm 🫠🥰🌸
єѕяα ོ bu kitap bana öyle şeyler yaşattiki ablam yok artık dediğim her yerde var artık dedim sizinle okumak zaten anlatılmaz nasıl akıp geçti bilemedim 😘🙏🏻🪽🪻
Sema'mm, kitabın merak uyandıran, ilgi çekici yönüne bu denli samimiyetle dokunduğun için seni tebrik ederim🤌👏
Hakikaten heyecan verici, aman Allahım acaba ne olacak dedirten bir eserdi.
Bunu sizinle okumak benim içinde güzel bir adım oldu.
Ben bu yolculuğu çok sevdim. 😌🌺
Turuncu!!!.. bunu sana söylediğimde samimiyetimi farketmiş olmalısın. Çünkü ben sana hep 'masum'um' diyordum. Meğer içi ne kadar dolu bir söz imiş.
Kalemin her daim keyfine tâbi olsun 🙏😌
LeyLi ᥫ᭡.ִ elbetteki güzelligim kalbi ile bakan bir insanın isabeti şaşmaz sende öylesin 🥰 tüm yolculuklarda hep birlikte 💗
Bu kitabı ben yazın okumuştum. Sevmiştim, ama inceleme yapsam böyle inceleme zaten olmaz da %1 i bile olmaz...
Gerçekten kitabı okumak için karar aşamasında olan kişi kitabın arkasını değil de bu incelemenizi okumalı.
Emeğinize sağlık ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ hanım. Değerli incelemeniz herkese fayda veriyordur
ᥫ᭡ ÇaLıKuŞu ᥫ᭡ ︎︎ hanım. Değerli incelemeniz herkese fayda veriyordur
Heyecanını hece hece hissettiren bir inceleme olmuş yine. Satır aralarında ‘oku beni’ diye fısıldıyor kitap😃 ‘hayatın düz bir çizgi olmadığını’ hatırlatan kitaplarda kendi hayatlarımızın dolambaçlı yolarına rastlamak kadar zevkli bir okuma deneyimi daha bilmiyorum 👏🏻 mutlaka okunacaklar listeme yazıyorum meleğim eline yüreğine sağlık 💖💐
