İnsan manzaralarını, günlük yaşamın içindeki satır aralarını hem bireysel duyarlılıklar özelinde işleyip hem de bu duyarlıkların örtüşüp ve çatışıp genel bir toplum portresine dönüşmesini nasıl da yalın bir anlatıma dökebilmiş..
Trajik olanı yaşandığı anda bileyip keskinleştirmektense alan zaman içinde koyultup bilince gülle gibi oturtan ‘pathos’a’ (onarılmaz burukluğa) nasıl da dönüştrmüş..
Bu benim ilk Füruzan okumamdı, yazarı merak ediyor ama popüler kültür kölesi olduğum için sırayı ona vermiyordum.. kesinlikle diğer kitaplarını okuyacağım ama kendimi ödüllendirme okuması niyetlerimde..Basit gözüken olaylar kalbimi yavaş yavaş parçalara ayırdı, son sayfaları okumadım; içtim. İçim acı doldu
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.