Melisa Kesmez’in kalemiyle ilk tanışmam “Çiçeklenmeler” ile olmuştu ve o kitap bende gerçekten daha derin bir iz bırakmıştı. Bu yüzden “Bazen Bahar”a başlarken beklentim biraz yüksekti diyebilirim.
“Bazen Bahar” da yine kısa sürede okunabilecek, akıcı bir kitap. İçinde farklı farklı hikâyeler var ve her biri hayatın içinden, tanıdık duygular barındırıyor. Melisa Kesmez’in en sevdiğim yönlerinden biri zaten bu: Çok büyük olaylar anlatmadan, gündelik hayatın içindeki küçük kırılmaları, yalnızlıkları ve iç sesleri çok sade ama etkili bir şekilde aktarabilmesi.
Ama bu kitapta, “Çiçeklenmeler”de hissettiğim o yoğun duygusal bağın biraz daha geride kaldığını hissettim. Hikâyeler güzeldi, bazıları gerçekten içime dokundu ama genel olarak o derin etkiyi aynı ölçüde yakalayamadım. Yine de karakterlerin iç dünyasına kısa kısa dokunduğu anlar oldukça samimi ve gerçekti.
Kitap tam anlamıyla “çıtır çerez” diyebileceğim bir okuma sundu bana. Yorucu değil, akıyor ve insanın zihninde küçük duygular bırakıyor. Belki de bu yüzden bazı hikâyeler bittiğinde biraz daha uzun olmasını, biraz daha derinleşmesini istedim.
Genel olarak baktığımda sevdim kısa, sade ve duygusal bir şeyler okumak isteyenler için güzel bir seçenek.
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.