Hindistan’da başlayıp Londra’ya, oradan Afrika’ya uzanan bir hayat kesiti. Willie Chandran’ın 41 yılı — her yerde yabancı, hiçbir yere ait değil. Kulağa çarpıcı geliyor, değil mi? Benim için de öyle geldi, kitabı açmadan önce.
Ama Naipaul başka türlü bir yazar. Mesafeli, soğuk, robotik denebilecek bir dille anlatıyor her şeyi. Yargılamıyor, acımıyor, sizi yönlendirmiyor. Uzaktan izleyip kaydediyor sadece. Bu bazıları için derin bir estetik tercih, benim için ise kitabı bitirince ağzımda yavan bir tat bıraktı.
Bu kadar zengin bir malzeme — bağımsızlık sonrası Hindistan, 40’ların Londrası, sömürge sonrası Afrika — daha kekremsi, daha ekşi bir şey hak ediyordu bence. Willie’nin kimlik bunalımını, hiçbir yere sığamayışını anlıyorsunuz ama hissetmiyorsunuz. Kitap da adı gibi bitiyor zaten: yarım, pat diye, kapanmamış bir kapı gibi.
İlginç bir deneyimdi. Ama bir daha değil.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.