Gerçek olan hikayeler beni her zaman biraz daha çok etkiliyor sanırım bu kitap da onlardan birisi oldu. İncelemeleri biraz okudum gördüğüm kadarıyla seveni kadar sevmeyeni de çok sevmeyenlerin tamamen farklı bir beklenti ile okuduğunu düşünüyorum bu kitap yazarın da dediği gibi cevaplarla değil,dileklerle bitiyor.Çoğu kısımda yazarla o kadar çok empati yaptım ve kendimden çok fazla şey buldum ki iyi hissettirdi. Basit gördüğümüz ya da kendimiz de fazla sandığımız birçok şeyi yaşayan insanlar olduğunu bilmek,yalnız hissetmemek ve bunu görmek çok özel bir duygu.Bir yerler de benim gibi insanlar olduğunu bilmek aynı sorunlarla mücadele ettiğimizi hissetmek bana güç veriyor yine yazarın da dediği gibi "ışık ve karanlık aynı şeyin birer parçası.Hayatımız boyunca bir mutluluk bir mutsuzluk deneyimleriz,dans edermişcesine.O yüzden pes etmeyip devam ettiğim sürece,gözyaşlarıyla da kahkahalarıyla da dolu anlar yaşayacağım kesin.Sevmek ve sevilmek istiyorum.İşlerin kötüden çok daha iyi olduğunu söyleyebileceğim bir hayat istiyorum.Başarısız olmaya devam etmek ve yeni,daha iyi yollar keşfetmek istiyorum.İçimdeki duygu gelgitini,hayatın ritmi olarak görüp onun keyfini çıkarmak istiyorum.Devasa karanlığın içinde yürüyüp uzun süre altında durabileceğim bir parça gün ışığını bulabilen türden biri olmak istiyorum.
Bir gün olacağım da."Kitabın en sevdiğim kısmı da burası yazarın ölmesi bu paragrafı benim için daha anlamlı kılıyor.Umarım bu hayattan o bir parça ışığı bularak gidenlerden olabilirim.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.