Ben Belleğin Öcü’yü okurken en çok şu hissi yaşadım: “Tamam şu an anlıyorum” diyorum… iki sayfa sonra “yok ben hiçbir şey anlamamışım” Ama kötü anlamda değil, tam tersine kitabın olayı zaten bu. Seni sürekli şüpheye düşürüyor.
En başta kurgu zaten çok çarpıcı. Bellek transferi, beden değiştirme, anıların kopyalanması falan… kulağa bilim kurgu gibi geliyor ama bir yandan da “ya gerçekten bir gün olursa?” diye düşündürüyor. Özellikle zengin-fakir ayrımı kısmı… zenginlerin genç bedenlerde yaşamaya devam etmesi, diğerlerinin ise buna mecbur kalması… bu bayağı rahatsız edici ama bir o kadar da gerçekçi hissettiriyor.
Cengiz Aras karakteri var ya… bence kitabın en güçlü noktalarından biri o. Adam zaten iş olarak insanların zihniyle uğraşıyor ama bir noktadan sonra kendi zihnini kaybetmeye başlıyor. Hani düşün, hem kendi anıların var hem başkasının… bir süre sonra hangisi senin? İşte kitap tam burada vuruyor. Okurken ben bile birkaç yerde “şu an gerçek neydi?” diye durup düşündüm.
Bir de şu var… yazar belleği bayağı canlı bir şey gibi ele almış. Yani sadece “hatırlama” değil bu. Sanki hatıralar seni bırakmıyor, seni sıkıştırıyor, hesap soruyor. Kaçtıkça daha çok üstüne geliyor. Bu fikir bence kitabın en rahatsız edici ama en etkileyici tarafı.
Diline gelirsek, öyle bağıran çağıran bir anlatım yok. Ama tam tersi, sakin sakin ilerleyip bir anda içine işliyor. Hani bazı cümleler vardır, neden etkilendiğini açıklayamazsın ama aklında kalır… bu kitapta onlardan bayağı var.
Ama bak şimdi dürüst olayım… şu son meselesi
Kitap bence çok güçlü gidiyor ama finalde biraz “ya burada mı bitti?” hissi oluşuyor. Sanki biraz daha açılabilirdi, biraz daha net bir kapanış olabilirdi. Özellikle Cengiz’in yaşadığı şeylerin sonucunu biraz daha görmek isterdim. Yine de o ters köşe hissi var ya… o güzel yapılmış.
Genel olarak şunu söyleyebilirim:
Bu kitap kolay okunuyor ama kolay sindirilmiyor. Okurken değil, bittikten sonra etkisi başlıyor. Kendi anılarını bile sorgulatıyor insana… “Ben gerçekten böyle mi hatırlıyorum yoksa beynim mi bana oyun oynuyor?” diye.
Eğer benim gibi beyin yakan, psikolojik tarafı güçlü, biraz da karanlık kurguları seviyorsan… bu kitap tam senlik. Ama öyle okuyup kapatayım gitsin kitabı değil, baştan söyleyeyim
··
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.