Hızlı akan hatta bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap. Neredeyse sıfır beklenti ile okudum. Ve ilginç bir şekilde hoşuma da gitti. Bir kadın karakterin ağzından dinliyoruz olup biteni. Ve inceden inceye insanın sinirlerini bozan, her şeyi eline yüzüne bulaştıran bu genç kadının; farkındalık algısının körlüğüne şahit oluyoruz. Görünmezliğinin bedelini, beceriksiz çabasının küçük sıyrıkları ile ödetiyor bilinçsizce etrafındakilere.
Sabahattin Ali' nin "Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek kadar karmaşık bir ruha sahiptir." sözünü getirdi aklıma. Elbette o kadar derinlemesine bir tahlil yapılmaya değer bir karakter kaleme almamış yazarımız.
Okurken çokça rastlayacağınız, " Sus/konuş/işte böyle..dedim hiç kimseye." gibi kendiyle konuştuğunu göreceksiniz. Kendi iç sesime verdiğim sesli komut ve cevapları hatırlattığı için tanıdık geldi :)
Finali beklentimden daha farklı çıktığı için memnunum. Kapak tasarımdaki renkleri sevmekle birlikte görseli pek beğenemedim. Çünkü kadın karakterimize ithafen yapılmış bu çizim. Kapaktaki çift gözyaşı olayını sevemedim mesela hem tasarım hem de zihnimizde çizdirilen kadın karakter için inanın tek damla gözyaşı yeter de artardı bile...
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.