“Vakit varken, hala gençliğinizin baharını yaşıyorken, gününüzü gün edin yoksa su gibi akıp gider yıllar; Aktı mı dereler, bir daha asla dönmez doğduğu kaynağa geçip gitti mi saatler, geri dönmez asla.”
Vakit varken tomurcukları topla. Zaman hâlâ uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir ölü Ozanlar derneğinde okuduğum sevdiğim bir söz
Çoğu şeyi erteliyoruz farkında olmadan.
“Söylerim sonra, giderim bir ara…” vb.
yarına çıkacağımız belliymiş gibi. Hayat öyle ileriye saklanmıyor. O “sonra” dediğin zaman çoğu zaman hiç gelmiyor. İmkan dahilinde gezip görüp eğlenmek lazım. Hiçbir şey sonsuza kadar aynı kalmıyor. Gençlik de, hevesler de,fırsatlar da… Bazı şeyler yaşında ve hevesin varken yaşanmalı. Tr ekonomisinde biraz “Ben gerçekten yaşıyor muyum yoksa sadece gün mü dolduruyorum?” sorusunu sık sık sorabiliyoruz kendimize maalesef bu böyle olmamalıydı. Neyse olduğu kadar artık. Ben de severim o sözü.