Giorgio Agamben’in en ünlü eseri “Olağanüstü Hal”i özellikle okumak istedim. Kitabı şu anda piyasa bulamayanlar, Ayrıntı Yayınları tarafından İstina Hâli adıyla yeni basımı mevcut. Agamben, ülkemizde çok tanınan bir sosyolog değildi. Ta ki 2013’te Türkiye’deki “Gezi Olayları” patlak verince, düşünürün “kamp” kavramı gündeme bomba gibi düştü. Ona göre kamp, istisna halinden kaideye dönüşme sürecini temsil ediyor. Agamben’in istina hali üzerinde durması boşuna değildir. Onu, siyasi yönetim biçimleri ve rejimlerinin insan hayatı üzerinden çoğu zaman kullanma biçimden tamamen zarurete dönüştürülmek istenmesine olan karşı duruşunu simgeliyor. Bu şekilde, Agamben kamp kavramı, Erving Goffman’ın “total kurumlar”ı ve Michel Foucault’nun “büyük kapatılma”sına örnektir. Yine Agamben, kampa örnek olarak, havaalanındaki tehlike durumunda insanları bir yerde toplayan baskıcı erki veriyor.
⠀
Carl Schimitt’in “partizan teorisi” üzerinden Olağanüstü Hal’in ta Roma Hukuku’na değin gittiğini, resmî anlamda ilk kez devrim Fransa’sında ortaya çıktığını ortaya koyuyor. Türkiye’de iki yıl süreyle OHAL ile yönetildi. Konuyu detaylı anlayabilmek için okudum. Okumanızı tavsiye ederim ama bu kaynakla sınırla kalmayın. Yapabiliyorsanız çapraz okuma yapın.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.